wspólny wniosek o ogłoszenie upadłości

Ustawa Prawo upadłościowe nie przewiduje wspólnego wniosku o ogłoszenie upadłości dotyczącego więcej niż jednego dłużnikatj. nie jest możliwe złożenie jednego wniosku dotyczącego upadłości więcej niż jednego dłużnika. Takiego wniosku nie może złożyć żaden uprawniony wnioskodawca. 

W sytuacji, gdyby dłużnicy byli zainteresowani wspólnym rozpoznaniem ich spraw, powinni oni złożyć dwa oddzielne wnioski i wnieść o połącznie ich do wspólnego rozpoznania.  

Możliwość połączenia spraw do wspólnego rozpoznania przewiduje w pierwszej kolejności ustawa Prawo upadłościowe w sytuacji:

1. ogłoszenia upadłości wszystkich wspólników spółki cywilnej, 

2. ogłoszenia upadłości osobowej spółki handlowej (tj. spółki jawnej, spółki partnerskiej, spółki komandytowej, spółki komandytowo-akcyjnej) oraz jej wspólników ponoszących odpowiedzialność za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem
(tj. odpowiednio wspólników jawnej, partnerów spółki partnerskiej, komplementariuszy spółki komandytowej, komplementariuszy spółki komandytowej-akcyjnej)

(art. 215 ust. 1 p.u.). 

W ww. sytuacji:

1. sąd wyznacza jednego sędziego-komisarza, syndyka, nadzorcę sądowego albo zarządcę do wszystkich połączonych spraw; 

2. dla każdego z upadłych sporządza się osobne listy wierzytelności oraz plany podziału funduszów masy upadłości, w których z urzędu uwzględnia się zaspokojenie wierzytelności, za które upadli odpowiadają solidarnie;

3. wynagrodzenie syndyka, nadzorcy sądowego i zarządcy oraz koszty likwidacji pokrywa się proporcjonalnie do wartości masy upadłości każdego z upadłych

(art. 215 ust. 2-5 p.u.).

Możliwość połączenia spraw w innej sytuacji niż ww. wynika z odpowiedniego stosowania w toku postępowania upadłościowego kodeksu postępowania cywilnego (art. 35 p.u.oraz art. 229 p.u.w zw. z art. 219 k.p.c.).

Zgodnie z kodeksem postępowania cywilnego Sąd może bowiem zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli są one ze sobą w związku.

Połącznie spraw do wspólnego rozpoznania następuje na podstawie postanowienia, na które zainteresowanym nie służy zażalenie. Wynika z tego, że taka decyzja leży wyłącznie w gestii sędziego i nie można się od niej odwołać. 

Zarządzenie połącznie spraw ma charakter techniczny tj. w dalszym ciągu pozostają one sprawami samodzielnymi.

Związek pomiędzy sprawami uzasadniający połączenie ich do wspólnego rozpoznania mógłby dotyczyć np. postępowań upadłościowych małżonków.