lista wierzyteności

Jest to dokument sporządzany w toku postępowania upadłościowego, zatwierdzany przez sędziego-komisarza, w którym zawarte są informacje dotyczące wierzytelności, które będą podlegały zaspokojeniu z masy upadłości.

Dla formalnego powstania i akceptacji listy wierzytelności niezbędne jest podjęcie łącznie wszystkich poniższych kroków:

1. ZGŁOSZENIE WIERZYTELNOŚCI

Wierzyciele zgłaszają swoje wierzytelności (porównaj: ZGŁOSZENIE WIERZYTELNOŚCI);

2. SPORZĄDZENIE PROJEKTU LISTY WIERZYTELNOŚCI

Po upływie terminu do zgłoszenia wierzytelnościsprawdzeniu zgłoszonych wierzytelności syndyk, nadzorca sądowy albo zarządca sporządza projekt listy wierzytelności (art. 244 p.u.)

3. PRZEKAZANIE LISTY WIERZYTELNOŚCI SĘDZIEMU KOMISARZOWI I OGŁOSZENIE PROJEKTU LISTY WIERZYTELNOŚCI 

Syndyk, nadzorca sądowy albo zarządca przekazuje listę wierzytelności sędziemu-komisarzowi, który o jej sporządzeniu ogłosi przez obwieszczenieogłoszenie w CRU (Centralnym Rejestrze Upadłości), nadto w sekretariacie sądu każdy zainteresowany może przeglądać tę listę (art. 255 p.u.).

4. ZGŁOSZENIE I ROZPOZNANIE SPRZECIWÓW

W terminie dwóch tygodni od dnia obwieszczeniaogłoszenia w CRU (Centralnym Rejestrze Upadłości) o przekazaniu listy wierzytelności sędziemu-komisarzowi istnieje możliwość złożenia tzw. sprzeciwu do sędziego komisarza, które to prawo przysługuje:

a. każdemu wierzycielowi umieszczonemu na liście - co do uznania wierzytelności,

b. każdemu wierzycielowi, któremu odmówiono uznania zgłoszonej wierzytelności - co do odmowy uznania;

c. upadłemu - o ile projekt listy wierzytelności nie jest zgodny z jego wnioskami lub oświadczeniami. Jeżeli upadły nie składał oświadczeń, mimo iż był do tego wezwany, może zgłosić sprzeciw tylko wtedy, gdy wykaże, że nie złożył oświadczeń z przyczyn od niego niezależnych (art. 256 p.u.).

Sprzeciw powinien:

1. odpowiadać wymaganiom formalnym pisma procesowego, 

2. wskazywać zaskarżoną wierzytelność oraz 

3. zawierać wniosek co do uznania albo odmowy uznania wierzytelności wraz z uzasadnieniem i wskazaniem dowodów na jego poparcie (art. 257 ust. 1 p.u.).

Sprzeciw powinien być również opłacony – opłatą w wysokości 1/5 wartości przedmiotu zaskarżenia.

Sędzia-komisarz odrzuci sprzeciw nieodpowiadający ww. wymaganiom albo spóźniony (art. 257 ust. 1 p.u.).

W terminie tygodnia od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu sprzeciwumożna wnieść go ponownie. Nie dotyczy to sprzeciwu odrzuconego jako spóźnionego. Jeżeli sprzeciw nie zawiera braków, wywołuje skutki od dnia wniesienia odrzuconego sprzeciwu (art. 257 ust. 2 p.u.).

Jeżeli wierzytelność jest stwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu, sprzeciw może być oparty tylko na zdarzeniach powstałych po zamknięciu rozprawy w sprawie, w której orzeczenie zostało wydane. Zdarzenia te powinny być stwierdzone dowodem na piśmie (art. 258 p.u.).

Sprzeciw może być oparty wyłącznie na twierdzeniach i dowodach powołanych w zgłoszeniu wierzytelności. Inne twierdzenia i dowody mogą być zgłoszone tylko wtedy, gdy osoba składająca sprzeciw wykaże, że ich wcześniejsze zgłoszenie było niemożliwe. Niezależnie od sposobu rozstrzygnięcia sprzeciwu sędzia-komisarz(zastępca sędziego-komisarza, sędzia wyznaczony) lub sąd obciąży składającego kosztami rozpoznania sprzeciwu, jeżeli składający powołał nowe dowody istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, których nie wskazał w zgłoszeniu wierzytelności

Sprzeciw rozpoznaje sędzia-komisarz na rozprawie. Na rozprawę wzywa syndyka, nadzorcę sądowego albo zarządcę, upadłego oraz wierzyciela, który złożył sprzeciw, i wierzyciela, którego wierzytelności sprzeciw dotyczy. Niestawiennictwo tych osób nie wstrzymuje wydania postanowienia (art. 259 ust. 1 p.u.).

Na postanowienie sędziego-komisarza w przedmiocie sprzeciwu przysługuje zażalenie (art. 259 ust. 2 p.u.).

Sąd upadłościowy rozpoznając zażalenie, w razie uwzględnienia sprzeciwudokonuje zmian na liście wierzytelności lub sprzeciw oddala. Może uchylić postanowienie sędziego-komisarza tylko w razie konieczności przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości albo gdy przy rozpoznawaniu sprzeciwu doszło do nieważności postępowania, której skutków nie dało się uchylić w postępowaniu zażaleniowym (art. 258 ust. 3 p.u.).

5. ZATWIERDZENIE LISTY WIERZYTELNOŚCI

Po uprawomocnieniu się postanowienia sędziego-komisarza w sprawie sprzeciwu,a w razie jego zaskarżenia, po uprawomocnieniu się postanowienia sądu, sędzia-komisarz dokonuje zmian na liście wierzytelności na podstawie tych postanowień oraz zatwierdza listę wierzytelności (art. 260 ust. 1 p.u.).

Sędzia-komisarz zatwierdza listę wierzytelności w zakresie nieobjętym sprzeciwami, po upływie terminu do złożenia sprzeciwu (art. 262 ust. 2 p.u.).

6. EWENTUALNIE - ZMIANY NA LIŚCIE WIERZYTELNOŚCI  

Sędzia-komisarz może z urzędu dokonać zmian na liście wierzytelności w razie stwierdzenia, że naliście umieszczono wierzytelności, które w całości lub częścinie istnieją, lub nie umieszczono na liście wierzytelności, które podlegają umieszczeniu na liście z urzędu.

Postanowienie o zmianie na liście podlega obwieszczeniu z urzędu. 

Na postanowienie to przysługuje zażalenie (art. 261 p.u.)

7. EWENTUALNIE – UZUPEŁNIENIE LISTY WIERZYTELNOŚCI

Po upływie terminu wyznaczonego do zgłaszania wierzytelności i po przekazaniu listy wierzytelności sędziemu komisarzowi syndyk uzupełnia listę wierzytelności w miarę zgłaszania wierzytelności. 

Jeżeli zgłoszenie wierzytelności zostanie dokonane po upływie terminu i po przekazaniu listy sędziemu-komisarzowi, syndyk uzupełnia listę wierzytelności w miarę zgłaszania wierzytelności (art. 253 ust. 2 p.u.).

Jeżeli do dnia ukończenia lub umorzenia postępowania nie zostało wydane prawomocne postanowienie sędziego-komisarza dotyczące uzupełnienia listy wierzytelności, postępowanie w tej sprawie podlega umorzeniu (tj. taka wierzytelność nie będzie uwzględniana w toku postępowania i zaspakajana z masy upadłości) (art. 252 ust. 3 p.u.).

W ramach listy wierzytelności umieszcza się następujące informacje/rubryki (art. 245 p.u.):sumę, w jakiej wierzytelność podlega uznaniu;

1. kategorię, w jakiej wierzytelność podlega zaspokojeniu;

2. istnienie i rodzaj zabezpieczenia wierzytelności oraz określenie sumy, według której będzie obliczany głos wierzyciela; sumę tę oznacza się według tej części wierzytelności, która prawdopodobnie nie będzie zaspokojona z przedmiotu zabezpieczenia;

3. czy wierzytelność jest uzależniona od warunku;

4. czy wierzycielowi przysługuje prawo potrącenia;

5. stan postępowania sądowego lub administracyjnego w sprawie zgłoszonej wierzytelności, jej zabezpieczenia lub prawa potrącenia;

6. uzasadnienie dotyczące zaprzeczeniom w całości lub części oświadczeniom wierzyciela (jeżeli syndyk, nadzorca sądowy albo zarządca tak czyni w stosunku do danego wierzyciela); 

7. oświadczenie upadłego i podane przez niego uzasadnienie, jeżeli upadły złożył takie oświadczenie, albo wzmiankę, że upadły oświadczenia takiego nie złożył i z jakiej przyczyny.

W stosunku do niektórych wierzytelności umieszczanych w ramach listy wierzytelności obowiązują następujące zasady:

1. Wierzytelność niepieniężna jest umieszczona na liście wierzytelności w sumie pieniężnej według jej wartości z dnia ogłoszenia upadłości (art. 246 p.u.),

2. Jeżeli w dniu ogłoszenia upadłości wierzytelność bez zastrzeżenia odsetek nie była jeszcze wymagalna, na liście wierzytelności umieszcza się sumę pieniężną wierzytelności pomniejszoną o odsetki ustawowe, nie wyższe jednak niż 6% i za czas od dnia ogłoszenia upadłości do dnia wymagalności, najwyżej jednak za dwa lata (art. 247 ust. 1 p.u.);

3. Odsetki od wierzytelności pieniężnej umieszcza się na liście w kwocie naliczonej do dnia ogłoszenia upadłości (art. 247 ust. 2 p.u.);

4. Wierzytelność, której upadły jest współdłużnikiem, oraz wierzytelność poręczyciela upadłego z tytułu zwrotnego roszczenia umieszcza się na liście w takiej wysokości, w jakiej współdłużnik lub poręczyciel zaspokoił wierzyciela (art. 248 p.u.);

5. Wierzytelności z tytułu powtarzających się świadczeń, których czas trwania jest oznaczony, umieszcza się na liście jako sumę świadczeń za cały czas ich trwania, pomniejszoną odsetki ustawowe, nie wyższe jednak niż 6% i za czas od dnia ogłoszenia upadłości do dnia wymagalności każdego przyszłego świadczenia (art. 249 ust. p.u.);

6. Wierzytelności z tytułu świadczeń powtarzających się, których czas trwania oznaczono na czas życia uprawnionego lub innej osoby, albo nieoznaczonych co do czasu trwania umieszcza się na liście wierzytelności jako sumę stanowiącą wartość prawa (art. 249 ust. 2 p.u.);

7. Jeżeli w umowie o prawo do świadczeń powtarzających się ustalona jest suma wykupu, sumę tę umieszcza się na liście jako wartość prawa (art. 249 ust. 3 p.u.).Zasady z pkt. 5-7 nie stosuje się do świadczeń alimentacyjnych (art. 249 ust. 4 p.u.).

8. Wierzytelność zabezpieczona hipoteką lub wpisem w rejestrze na majątku upadłego położonym za granicą umieszcza się na liście, jeżeli złożony zostanie dowód wykreślenia wpisu o zabezpieczeniu (art. 250 p.u.).

9. Wierzytelność w walucie obcej bez względu na termin jej wymagalności umieszcza się na liście po przeliczeniu na pieniądze polskie według średniego kursu walut obcych w Narodowym Banku Polskim z dnia ogłoszenia upadłości, a gdy takiego kursu nie było - według średniej ceny rynkowej z tej daty (art. 251 p.u.).

Po zakończeniu lub umorzeniu postępowania upadłościowego wyciąg z zatwierdzonej przez sędziego-komisarza listy wierzytelności, zawierający oznaczenie wierzytelności oraz sumy otrzymanej na jej poczet przez wierzyciela, jest tytułem egzekucyjnym przeciwko upadłemu (nie dotyczy to wierzycieli, wobec których upadły nie był dłużnikiem osobistym) (art. 264 ust. 1 i 4 p.u.).

Jeżeli sąd umorzył część zobowiązań upadłego, które nie zostały zaspokojone w postępowaniu upadłościowym, w wyciągu z listy wierzytelności zamieszcza się wzmiankę określającą zakres odpowiedzialności upadłego (art. 265 ust. 1 p.u.).

Jeżeli sąd umorzył całość zobowiązań upadłego, które nie zostały zaspokojone w postępowaniu upadłościowym, ww. przepisu  nie stosuje się (art. 265 ust. 2 p.u.).