Usługi prawne dla niewypłacalnych
osób fizycznych - konsumentów i przedsiębiorców
SPRAWDŹ SWOJĄ ZDOLNOŚĆ UPADŁOŚCIOWĄ
61 674 70 28


Telefon:
61 674 70 28

Napisz do nas Zostaw numer - zadzwonimy

Błędy osób niewypłacalnych

Nie warto składać wniosku o upadłość przedsiębiorcy, bo nie ma żadnego majątku, więc sąd i tak wniosek oddali. Lepiej zamknąć działalność gospodarczą i od razu składać wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej

 

NIE - przedmiotem obowiązku dłużnika niewypłacalnego będącego przedsiębiorcą jest samo złożenie terminowego wniosku o ogłoszenie upadłości, niezależnie od późniejszej decyzji sądu. 

Jest to jedno z największych zaniedbań praktyki gospodarczej ostatnich 26 lat w Polsce. Prawnicy wiedzą, że Sąd oddali wniosek o ogłoszenie upadłości przedsiębiorcy w przypadku braku majątku na pokrycie kosztów postępowania i częściowego zaspokojenia wierzycieli (art. 13 p.u.). Jednakże dla niewypłacalnego dłużnika ważniejszy jest przepis art. 21 ust. 1 p.u. : "Dłużnik jest obowiązany, nie później niż w terminie 30 dni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości". Zatem przedmiotem obowiązku jest zgłoszenie terminowego wniosku o ogłoszenie upadłości niezależnie od tego, jaką decyzję podejmie sąd rozpatrujący wniosek. Przedmiotem obowiązku dłużnika nie jest doprowadzenie do ogłoszenia upadłości. Nawet wniosek oddalony na podstawie art. 13 p.u. jest spełnieniem obowiązku ustawowego. Powyższe uwagi odnoszą się zarówno do osób fizycznych prowadzących indywidualną działalność gospodarczą, jak i członków zarządu osób prawnych, a w szczególności spółki z o.o. 

W przeciwnym wypadku mamy do czynienia z bezprawnym zaniechaniem z możliwymi negatywnymi konsekwencjami w postaci: 

  1. późniejszego oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej przez okres 10 lat od daty niewypłacalności, 
  2. orzeczenia zakazu prowadzenia działalności gospodarczej (zob. orzeczenie sądu
  3. wniosek o ogłoszenie upadłości może złożyć wierzyciel. 

 

Brak uprzedniego wniosku o ogłoszenie upadłości przedsiębiorcy nie jest problemem dla późniejszej upadłości konsumenckiej, bo zawsze można się powołać na klauzulę słuszności lub humanitarną

 

NIE - sądy bardzo ostrożnie i zachowawczo korzystają z obu klauzul generalnych. Tym bardziej, że dotyczy to przedsiębiorcy, którego dotyczą wyższe standardy postępowania, podwyższony poziom wymaganej staranności. 

Jest to bez wątpienia najczęstsza przyczyna oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej byłego przedsiębiorcy. Brak terminowego wniosku o ogłoszenie upadłości przedsiębiorcy stanowi bowiem przesłankę negatywną ogłoszenia upadłości konsumenckiej. Przesłanka ta jednak jest warunkowa - obowiązuje przez okres 10 lat od chwili wystąpienia stanu niewypłacalności, a więc od momentu, kiedy dłużnik był obowiązany złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości. W przeciwnym wypadku konieczne jest powoływanie się na klauzulę słuszności / humanitarną. Na chwilę obecną rzadko dochodzi do ogłoszenia upadłości konsumenckiej z powołaniem się na jedną z klauzul generalnych. 

Zachęcam do zapoznania się z klasycznym orzeczeniem sądu o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej z uwagi na przesłankę negatywną w postaci bezprawnego zaniechania spełnienia obowiązku z art. 21 ust. 1 p.u. 

 

Jeżeli złożymy wniosek o ogłoszenie upadłości po upływie  1 roku od chwili przeniesienia prawa własności z pokrzywdzeniem wierzycieli to syndyk już nie może zakwestionować tej czynności prawnej i jest ona bezpieczna

 

NIE - należy uwzględniać nie tylko przepisy prawa upadłościowego, ale również kodeksu cywilnego. Syndyk może stosować również przepisy o skardze pauliańskiej z kodeksu cywilnego. 

Oprócz prawa upadłościowego (art. 125 i nast. p.u.) okoliczność pokrzywdzenia wierzycieli na skutek różnych zdarzeń jest również, a może nawet przede wszystkim, uregulowana  w art. 527 i nast. kodeksu cywilnego. A termin zawity dla powództwa tzw. skargi pauliańskiej wynosi już 5 lat. Syndyk po ogłoszeniu upadłości może stosować obie te podstawy prawne. Co więcej, syndyk po ogłoszeniu upadłości ma prawny obowiązek wystosowania zapytania do Urzędu Skarbowego o czynności prawne opodatkowane upadłego z okresu 5 lat przed złożeniem wniosku. 

 

Jeżeli nie złożono w ogóle wniosku o ogłoszenie upadłości przedsiębiorcy będącej osobą fizyczną, do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej konieczny jest upływ terminu 1 roku od chwili wykreślenia z rejestru przedsiębiorców CEIDG

 

NIE - od 1 stycznia 2016 r. konsumencką zdolność upadłościową osoba niewypłacalna nabywa już następnego dnia po wykreśleniu z CEIDG. 

W chwili obecnej okres 1 roku dotyczy wyłącznie wierzycieli. To wierzyciele w okresie 1 roku od dnia wykreślenia z CEIDG mogą złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości byłego przedsiębiorcy. Będzie to już jednak konsumenckie postępowanie upadłościowe. Wniosek o upadłość złożony już po wykreśleniu z CEIDG zawsze będzie rozpatrywany jako wniosek osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. W nieobowiązujących już przepisach w ciągu roku po wykreśleniu z CEiDG taki wniosek zostałby rozpatrzony w ramach postępowania upadłościowego dla przedsiębiorców. 

 

W Planie Spłaty Wierzycieli należy spłacić całe zadłużenie, więc nigdy nie dochodzi do umorzenia zobowiązań

 

NIE - celem upadłości konsumenckiej jest oddłużenie, a Plan Spłaty Wierzycieli ma przede wszystkim charakter wychowawczy, a nie windykacyjny i nie ma charakteru obowiązkowego. 

Jest to fałszywy i nieprawdziwy argument padający ze strony wierzycieli oraz firm windykacyjnych. Ma on oczywiście na celu powstrzymanie dłużnika przed złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej. 

 

W ramach upadłości konsumenckiej zawiera się układy z wierzycielami celem zachowania lokalu mieszkalnego

 

NIE - treść przepisu to jedno, a praktyka drugie. 

Jest to bardzo optymistyczne założenie, które do tej pory nie ma pokrycia w praktyce, zatem należy podchodzić do niego z wielką ostrożnością. Można zachować mieszkanie poprzez zawarcie układu z wierzycielami, jednakże dotychczasowe orzecznictwo w żaden sposób nie wskazuje na realność takiego rozwiązania,  co więcej,  postawa wierzycieli również nie daje ku temu podstaw. Samo istnienie przepisu nie tworzy jeszcze praktyki. Sama teoretyczna możliwość nie powinna stanowić czynnika determinującego postępowanie osoby niewypłacalnej.

 

Zawsze należy podpisywać ugody i restrukturyzacje zobowiązań z wierzycielami, nawet jeżeli dłużnik nie posiada fnansowych możliwości ich obsługi

 

NIE - cechą rzetelnego dłużnika jest informowanie wierzycieli o swojej kondycji finansowej, zwłaszcza na etapie niewypłacalności. 

W upadłości konsumenckiej kluczowe jest wykazywanie pozytywnych działań dłużnika względem jego wierzycieli celem udowodnienia tzw. moralności płatniczej dłużnika. Ugoda z wierzycielem, z której dłużnik się nie wywiązywał lub wywiązywał bardzo krótko będzie okolicznością całkowicie nieprzydatną w postępowaniu. Dlatego też nie jest wskazana jako działanie nie przynoszące żadnych korzyści dłużnikowi. I oczywiście wierzycielom również. 

 

Żeby realizować Plan Spłaty Wierzycieli należy posiadać dochody

 

NIE - wystarczą same możliwości zarobkowe. 

Ustalenie przez sąd Planu Spłaty Wierzycieli nie jest w żaden sposób uzależnione od istnienia źródła dochodów. Oczywiście brak możliwości zarobkowych może w wyjątkowych okolicznościach skutkować pominięciem PSW oraz umorzeniem zobowiązań bez ustalenia PSW, z oczywistą korzyścią dla upadłego. Jednakże samo ustalenie PSW jest naturalnym następstwem zakończenia postępowania upadłościowego choć nie jest obowiązkowe. Natomiast wysokość miesięcznych spłat na rzecz wierzycieli w ramach PSW jest uzależnione od następujących czynników: 

- możliwości zarobkowych upadłego (które decydują o wysokości spłaty, ale nie stanowią warunku ustalenia PSW) 

- konieczności utrzymania upadłego oraz osób pozostających na jego utrzymaniu, w tym ich potrzeb mieszkaniowych, 

- wysokości niezaspokojonych wierzytelności, 

- realności zaspokojenia tych wierzytelności w przyszłości. 

 

Można dowolnie wpisywać wierzycieli do Spisu Wierzycieli zawartego we wniosku ogłoszenie upadłości konsumenckiej, a później syndyk i sąd to uzupełni w toku postępowania

 

NIE - Spis Wierzycieli jest kluczowy dla określenia zakresu oddłużenia. 

Biorąc pod uwagę bardzo często występującą bierność wierzycieli w zakresie zgłaszania swoich zobowiązań w postępowaniu upadłościowym, jak również generalny charakter postanowienia o umorzeniu zobowiązań (oddłużenia) oraz jego zakres przedmiotowy, Spis Wierzycieli będący elementem wniosku o ogłoszenie upadłości jest najważniejszym czynnikiem determinującym zakres oddłużenia. Pamiętać bowiem należy, że zobowiązania umyślnie nieujawnione przez dłużnika w postępowaniu upadłościowym, w którym niezgłoszony wierzycieli  nie brał udziału, nie podlegają umorzeniu. Ponadto podanie danych nieprawdziwych bądź niezupełnych we wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej może skutkować sankcją umorzenia całego postępowania. W skrajnych przypadkach może to również stanowić przestępstwo ścigane na drodze karnej (art. 522 p.u.). 

 

Upadłość konsumencka nie działa

 

NIE -  z chwilą wejścia w życie Nowej Upadłości Konsumenckiej w styczniu 2015 r. zmieniło się po prostu wszystko. Z korzyścią dla dłużnika.

Przede wszystkim brak majątku nie skutkuje oddaleniem wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej z art. 13 p.u., tak jak to się dzieje w przypadku upadłości przedsiębiorcy, a celem wiodącym konsumenckiego postępowania upadłościowego stało się oddłużenie. Każdy przepis Nowej Upadłości Konsumenckiej jest korzystniejszy dla dłużnika niewypłacalnego od przepisów uchylonych.

 

Nie ma różnicy pomiędzy osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą (przedsiębiorcą) a osobą nieprowadzącą działalności gospodarczej

 

NIE - występują bardzo istotne różnice w statusie prawnym pomiędzy osobą fizyczną będącą przedsiębiorcą a nieprowadzącą działalności gospodarczej. 

Różnice w uregulowaniach prawnych tych dwóch kategorii osób fizycznych prowadzą niejednokrotnie do złożonych sytuacji prawnych. Każda niewypłacalna osoba fizyczna musi rozpocząć analizę swojej sytuacji prawnej od zestawienia okresu ewentualnego prowadzenia działalności gospodarczej (okresu wpisu w CEIDG) z datą niewypłacalności, a więc datą powstania stanu niewypłacalności. Jest to punkt wyjściowy do dalszej analizy. 

 

Nie ma różnicy w jakim sądzie złożymy wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej

 

NIE - występują istotne różnice w praktyce orzeczniczej sądów upadłościowych oraz praktyce działań syndyków po ogłoszeniu upadłości. Miejsce złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości ma znaczenie. 

W szczególności występują różnice w interpretacji klauzuli słuszności w przypadku byłych przedsiębiorców oraz rygoryzmu w ocenie poziomy staranności niewypłacalnego dłużnika, chociażby w ocenie zaciągania tzw. chwilówek czy sytuacji określanej jako tzw. spirala zadłużenia. Niestety widać również różnice w przygotowaniu poszczególnych sądów do stosowania przepisów o nowej upadłości konsumenckiej, co powinno skłaniać do zmiany sądu. Należy bowiem pamiętać, że właściwość miejscowa sądu zależy od miejsca zwykłego pobytu dłużnika (art. 19 ust. 1c p.u.).